Auteur: optimaal vermogen

2017: en nu?

 

Afbeelding1

2017 Alweer een tijdje verder in het jaar. Het is stil geweest. Wat heb ik de afgelopen tijd gedaan? Niet veel bijzonders eigenlijk.

In 2016 heb ik veel gesport en ben nu fitter dan ik in lange tijd geweest ben. Ik heb het hele jaar een personal trainer gehad, die er voor zorgde dat ik minimaal drie keer per week een pittige workout deed, waarvan een keer onder zijn persoonlijke leiding. Sinds dit jaar ben ik minder gemotiveerd en ben weer begonnen met hardlopen. Ik heb weer genoeg conditie om een half uur hard te lopen en ben me aan het bezinnen op een doel. Drie keer in de week 5 kilometer? Opbouwen naar de 10 kilometer? Mijn man, met zijn eindeloos vertrouwen in mijn mogelijkheden, begon meteen over een marathon. Alle blogs zeggen dat ik met een wedstrijd mee moet doen: goed voor de motivatie. Ik weet het nog niet …

Heel 2016 heeft voor mij in het teken gestaan van een huis in Spanje. Het leek me geweldig om daar lekker in de zon een uit te hebben. Alles sites afgestruind en in januari 2017 een week lang huizen bezocht, net als op televisie. De week dat we er waren heeft het eindeloos geregend en zelfs gesneeuwd! Toen kwamen de plannen in een ander daglicht te staan, en is misschien een jaar een huis huren een betere optie. Dan heb je altijd nog de mogelijkheid om ook eens ergens anders te huren en een andere streekt te leren kennen.

Het hoofdstuk over het financiële vermogen was een leuk verhaal in 2016. Aan het einde van het jaar zaten we op 110% van de doelstelling van het financieel project. Ondertussen, met een gunstige beurs, nabetalingen van 2016 en een fixe bonus, zitten we op 125% van de doelstelling. Omdat we ons uitgavenpatroon niet wijzigen, groeit het bijna als vanzelf verder. Wel mooi om te zien. Het klopt wanneer ze zeggen dat je kapitaal niet groeit om hoeveel je verdient, maar om hoeveel je uitgeeft. Ik heb nog steeds erg veel plezier in het analyseren van de financiële gegevens en het volgen van de financiële markten (zonder dat ik er veel verstand van heb).

Mijn werk wordt minder. Een fijne opdrachtgever heeft me heel 2016 aan het werk gehouden en ik heb niets aan acquisitie gedaan. Vind ik het erg? Niet echt. Dat is iets wat je eigenlijk ‘niet hoort te zeggen’. We moeten allemaal hard werken, dat is stoer, maar daar heb ik helemaal geen zin in. Er zijn zoveel andere leuke dingen in het leven. Ik ervaar het als een bijzonder grote luxe om mijn tijd voor mezelf te hebben, die dingen te doen waar ik zin in heb. Mensen vragen of ik me niet verveel? Nee hoor, helemaal niet. Ik gun mezelf de tijd om dingen met aandacht te doen, of lekker te genieten van de vrijheid. Misschien gaat dat ook een keer vervelen. Zien we dan wel weer.

Mijn man en ik doen bewust leuke dingen samen. In de winter hebben we een abonnement op de VUE bioscopen genomen. Films gezien die ik anders nooit zou bekijken. Dat verrijkt mijn inzicht in de samenleving en sommige films zoals The fast en the furious, nr 8 heb ik met verbazing bekeken. Hoe bedenken mensen het?

Heel erg blij worden we van het tangodansen, dat we sinds september 2015 doen op les. Het leren van de dans vond ik een pijnlijk proces, vooral het gedeelte waar je bewust onbekwaam bent. Gelukkig hebben we een aantal lessen gehad over de tango-wals en opeens viel het kwartje. Nu zwieren we op de meest bijzondere plekken over de dansvloer tijdens de tango-salons. Zelfs op reis nemen we onze tangoschoenen mee en hebben in Frankrijk en Spanje onze liefde voor de dans met onbekenden gedeeld.

Verder is het seizoen weer aangebroken om met de caravan op reis te gaan. Een weekend Delft en een minivakantie in Limburg bij Lottum hebben we dit jaar alweer gedaan. In combinatie met het Pieterpad werkelijk een bijzondere beleving. Hoe simpel kan het leven zijn. Met Hemelvaart gaan we weer opstap, naar Limburg of misschien het Zwarte Woud.

In het eerste kwartaal heb ik veel aandacht besteed aan opruimen. Ik werd er helemaal blij van. Alles overzichtelijk en geordend. Heerlijk. Kleding opgeruimd, aanhanger geworden van het 33 p project waarbij je 33 stukken kleding in je kast hebt hangen. Dat bevalt bijzonder goed, in de beperking zit de vrijheid. Maar de laatste slag is nog niet voltooid, dus staat onze garage nu vol met spullen waar de jongens nog eens naar mogen kijken voordat het naar de kringloop gaat. Wanneer ik al die spullen zie, die we uiteraard op een gegeven moment bewust gekocht hebben, dan vraag ik me toch wel af of we niet beter met ons geld hadden kunnen omspringen. Wat een geldverspilling! Maar ja, ik denk dat iedereen daar voor zichzelf moet achterkomen. Jammer, maar waar.

Ondertussen is het alweer oktober 2017 en heb ik besloten mijn bedrijf te stoppen. Het geeft een opgelucht gevoel en daar word ik blij van. De invulling van mijn tijd wordt nu een interessant gegeven. Daarover in de komende blogs meer!

 

 

 

 

 

 

 

Opnieuw beginnen

IMG_2964

Heel lang is het stil geweest en nu een korte update van wat er allemaal is gebeurd. Zoals in de vorige post verwacht, hebben we op 22 mei 2015 onze financiële doelstelling gehaald (in plaats van eind 2016!) en kunnen nu eigenlijk met pensioen. Dat was eigenlijk best een rare ervaring: blij en tegelijkertijd de vraag ‘En nu?’. Daar ben ik nog steeds niet helemaal uit, maar desondanks wil ik een paar dingen op een rijtje zetten.

Reizen vind ik nog steeds erg leuk (ondanks de kilo’s die ik er elke keer na de reis gratis bij krijg). In mei zijn we 11 dagen naar Marokko geweest, all inclusieve omdat mijn echtgenoot van de ene functie naar de andere ging en even het hoofd leeg wilde maken. We hebben weinig gedaan, behalve genoten van elkaars gezelschap en de heerlijke ontspanning. In juni zoals gepland drie weken met de caravan naar Spanje. We zijn blijven steken in Extremadura en bewaren de koningssteden voor een volgende reis. We vonden de voor ons perfecte camping met leuke mensen en heel erg veel rust. Op de heenweg genoten we onder andere van Burgos, van Salamanca en van het Guggenheim museum in Bilbao. Op de terugweg raakten we toevallig verzeild in de wijnfeesten in de Rioja in Haro. Voor mijn werk was ik in augustus in de stad Ramallah in Palestina. Een onverwacht leuk verblijf, met bijzonder hartelijke mensen en een bruisend cultureel en culinair aanbod. Ik maakte er kennis met Wajdy, een dichter die meer dan 60.000 volgers op Facebook heeft. ik had nog nooit iemand met zoveel volgers ontmoet! Over drie weken gaan we met vrienden van ons naar Thailand. ik wilde wel eens zien of ik in die warmte met pensioen wilde gaan. Ondertussen in juni kennis gemaakt met Spanje en daar is het ook lekker warm, dus denk ik dat we daar voor gaan. Dus gaan we gewoon voor de gezelligheid en het avontuur naar Thailand.

De financiën blijven me mateloos interesseren. Zoals gezegd hebben we in mei 2015 de financiële doelstelling behaald, en in juni doken we er weer een eind onder toen de beurs door het Griekenland drama en de teruggang in de Chinese economie in elkaar plofte. Het was een goede oefening om geen ‘paniek verkopen’ te doen. De helft is ondertussen al weer terug gekomen en ik verwacht dat het een kwestie van afwachten is totdat de beurzen weer op het niveau van voor de inzinking zitten. In Palestina ontmoette ik een gezin waarin de beide ouders werken en de vader zelfs twee banen heeft. Ze werken zo veel om hun kinderen de beste opleiding te kunnen geven. Naar aanleiding van dit voorbeeld zijn we wat royaler naar onze jongens en ze zodoende met een kleine(re) studieschuld hun studie kunnen beëindigen. Ook dat hoort denk ik bij optimaal vermogen. Meer geld op de bank maakt immers niet gelukkiger. Het is een hele omslag om niet alleen op kapitaal opbouw gefixeerd te zijn en er nu op een andere manier van te genieten.

Mijn werk is nog steeds interessant. Maar nu de financiële mijlpaal is behaald, is het toch wel anders. Eerst heb ik een tijdje gedacht om er helemaal mee te stoppen met ingang van 2016. Intussen denk ik dat ik voor het ‘resultaatgenieter-schap’ ga. Dit betekent dat je voor de belasting niet meer verplicht 1225 uur per jaar hoeft te kunnen verantwoorden. Daar tegenover staat, dat je ook geen belastingvoordelen van de ondernemer meer hebt. Het zij zo. ik krijg er hopelijk nog meer vrijheid voor terug. Ondertussen ben ik bezig een beeld te vormen van hoe het is wanneer je echt met pensioen gaat. Ik heb gezocht op internet en kom niet veel verder dat de aanbevelingen dat je een hobby moet zoeken of vrijwilligerswerk kunt gaan doen. Ik vind het allemaal een beetje verwarrend: veel mensen leven naar hun pensioen toe, maar ik lees of ken weinig inspirerende voorbeelden van mensen die er echt een feestje van maken. Nog inspiratie voor mij?

De grootste uitdaging en wens blijft mijn gewicht. In de zomer was ik al snel weer bij 85 kilo aanbeland. Ik heb van mijn gewicht net zo’n project gemaakt als van de financiën: goed bepalen wat ik wil en een doordacht plan van aanpak maken. Ik merkte dat ik toch meer kennis nodig had dan ik dacht en besteed daar relatief gezien veel tijd aan. Begin september heb ik via de lokale sportschool een personal trainer gevonden onder wiens leiding ik een keer per week een zeer pittige training doe. Verder ben ik verplicht om minimaal twee keer per week groepslessen te volgen. Ik vind steps erg leuk en spinnen ook. Body pump vind ik wat minder, maar dat doe ik ook wel. In september en oktober heb ik alleen getraind en nog niets aan mijn voeding gedaan. De trainer zegt: ‘je moet niet te veel dingen tegelijk veranderen’. Het grappige is, dat de veranderingen in mijn voedingspatroon eigenlijk op een natuurlijke manier vanzelf kwamen. Het gevolg is dat ik nu fit ben (ik kan een half uur hardlopen op 8.5 kilometer per uur) en ik kan een hele serie grondoefeningen (sit ups, push ups etc. volhouden). En daar geniet ik van: vorige week was het mooi weer en in plaats van te werken heb ik de wandelschoenen aangedaan en de NS wandeling van Dieren naar Velp gedaan: 14 kilometer door een betoverend mooi heide – en bosgebied. Alweer zo’n momentje van optimaal vermogen waarbij ik fit genoeg ben en tijd genoeg heb om van de mooie dingen in het leven te genieten. Ik hoop door deze training en bewustwording op het gebied van mijn voeding, een duurzame leefstijl verandering te bereiken en ga er in ieder geval tot eind februari 2016 mee door. Ondertussen ben ik rond de 80 kilo en hoop de volgende 10 kilo op verantwoorde wijze in de komende maanden te verliezen.

Ondertussen ben ik begonnen met het project ‘Sweet seventy – still stunning‘. Mijn nieuwe lange termijn (of moet ik zeggen zeer lange termijn ! – nog 14 jaar -!) project bestaat uit de doelstelling om met 70 fit en verbazingwekkend (vooral voor mezelf) te zijn. Daar moet ik natuurlijk niet mee beginnen wanneer ik 69 ben. Het geeft me de moed om de personal training vol te houden, nieuwe gezonde recepten te leren en ook weer nieuwe kwaliteiten te ontwikkelen. Geen idee wat dit allemaal in de toekomst gaat brengen.

In balans 8: laatste keer, focus op Optimaal Vermogen

the end

Nou, een beetje een afgang. Na alle plannen bekend gemaakt te hebben om een kilo per maand af te vallen, realiseer ik met dat ik het niet ga redden. De drie kilo’s van januari zijn er dank zij een koolhydraat arm dieet weer af, maar zonder extra beweging gaat het voor mij niet gebeuren. En daar heb ik – nu even – geen zin in.

Dus heb ik de balans nog maar eens opgemaakt en besloten er niet meer over te bloggen. Anders wordt het zo’n zeur verhaal en daar heb ik zelf helemaal geen zin in.

En dus heb ik wat leuke kleding gekocht, want dat wilde ik ook pas doen wanneer ik weer helemaal ‘op gewicht’ zou zijn. Bij nader inzien is het leven te kort om steeds maar te leven in de hoop dat ik ooit nog eens de ideale kledingmaten ga bereiken. Nu genieten en nu een fijn leven!

Bovendien doen we veel leuke dingen, die eigenlijk veel beter weergeven wat het ‘Optimaal Vermogen’ voor mij inhoudt. Zoals gezegd zijn onze kinderen het huis uit om te studeren en hebben we dus meer tijd om samen te geniete. Soms hoor je over vrouwen die last hebben van het lege nest syndroom. Kan ik me wel voorstellen wanneer je altijd je energie en aandacht op de kinderen hebt gefocust. Gelukkig viel het wel mee, tot nu toe dan.

We zijn twee keer naar Amsterdam geweest. De eerste keer naar de opera van Rossini Een reis naar Reims. Geweldig. Hoewel we allebei geen doorgewinterde operaliefhebbers zijn, kwamen we ogen en oren te kort om dit geweldige spektakel te volgen. Drie weken later hebben we een ballet gezien, ‘Jewels’ van Balanchine. Ook mooi, knap hoe de dansers en danseressen getraind en elegant zijn. Toch vielen we allebei tijdens het eerste deel in slaap … Te druk? Ik geloof het niet. Wat me bij blijft van deze twee bezoekjes is hoe geweldig Amsterdam als stad is. Ik begrijp weer helemaal waarom mensen van over de hele wereld er naar toe gaan. Een meisje op een reisblog vergeleek Amsterdam met een soort Disney achtige gevels en ze vroeg zich af, of er echte mensen achter wonen!

Een ander voorbeeld van ‘Optimaal Vermogen’ is de heerlijke Bed and Breakfast waar ik logeer wanneer ik voor mijn werk naar Zeeland moet. Het is een reis van ongeveer drie uur. Ik heb er met slecht weer zelfs een keer 4,5 uur over gedaan. Dus gun ik mezelf de luxe van een nachtje logeren bij de De Bloemdijken. Even helemaal verwend worden en dan de volgende ochtend na een vergadering weer naar huis. Heerlijk.

Het allerleukste wat we op dit moment samen doen, zijn de tangolessen bij Fre en Evert Jan. Heerlijk. We leren op een heel erg leuke manier tango dansen en hebben er heel erg veel plezier in. Hiervoor hoef je echt geen miljonair te zijn en kun je toch optimaal genieten. Hier vind je wel het allermooiste filmpje over tango dansen. Al Pacino speelt hier een blinde man. Geniet maar even mee!

In 2012 hebben we een financiële doelstelling benoemd, die geweldig leek en waarmee we met pensioen zouden kunnen gaan. Die wilden we in 2017 behalen. Het ziet er nu naar uit dat we in juni 2015 onze doelstelling gaan bereiken. We moesten eind januari nog 10 % om de doelstelling te halen. Het gaat nu bijzonder rap omdat we wat geld uit deposito’s krijgen, we een actief spaarbeleid hebben, de beurzen het bijzonder goed doen en ik ook voldoende werk heb om flink te kunnen sparen. Bovendien hebben we in 2013 ons huis helemaal afbetaald, dus dat geeft ook extra ruimte. Na de zomer zal het minder hard gaan, want dan gaat ook onze jongste studeren en die stelt een financiële bijdrage wel op prijs.

Op dit moment ben ik dus aan het studeren waar we die laatste 10 % gaan neerzetten, zodat dat de komende vijf jaar netjes verder groeit totdat we echt met pensioen gaan. Tussen met pensioen kunnen en met pensioen gaat zit een periode van bekijken wat je dan met je vrije tijd gaat doen. Het werk is op dit moment voor ons beiden nog te leuk om er mee op te houden. ik ben dus op zoek naar een beurs tracker met lage kosten, zodat het een optimaal rendement oplevert. Goed mijn huiswerk doen dus.

Over leuke dingen gesproken. We hebben twee vakanties in de planning: drie weken in juni naar Zuid Spanje met de caravan, naar de koningssteden Sevilla, Cordua en Granada. Met de caravan is lekker goedkoop, dus dat past goed binnen de financiële randvoorwaarden. In november 2015 gaan we waarschijnlijk met vrienden twee weken naar Thailand. Ook leuk, hoewel wat minder budget vriendelijk … Maar ja, wanneer je het nu niet doet, wanneer ga je het dan wel doen?

Optimaal Vermogen gaat voor mij over heel bewust met geld omgaan, goed bijhouden hoe het er mee staat en waar het naar toegaat. Bewuste keuzes maken en tegelijkertijd genieten. Genieten hoeft niet altijd geld te kosten, maar het mag wel, als het een bewuste keuze is.

Project In Balans 7: 1 februari 2015

vorken

Weer bijna terug bij af. De kilo’s die er af waren (alle vijf) zijn er bijna allemaal weer bij. Had begin januari al verteld dat elk reisje voor een extra kilo zorgt en in januari was het weer raak. Een reisje naar Engeland voor de 50 ste verjaardag van mijn schoonzus en de week erna een reisje naar Wales voor de begrafenis van de moeder van mijn andere schoonzus. Resultaat: weer twee kilo’s er bij.

Drie redenen voor die extra kilo’s: ten eerste eten we dan meerdere maaltijden in restaurants. Daar kies ik niet altijd voor de magere versies van het eten (en die zijn er ook niet altijd). Bovendien is het ontbijt vaak heel aanlokkelijk en uitgebreid. Ten tweede bewegen we weinig tijdens deze vakanties. Veel familiebezoek en ook best wel veel tijd in de auto om leuke plekjes te bezoeken. In Wales was het weer slecht, dus dat nodigde niet uit tot lange afstand wandelen, hetgeen we wel voorzien hadden. Tot slot gaat er een knopje om: vakantie! Nu lekker genieten. Alles proeven en genieten is prima! (Hoe ik die knop andersom kan zetten ben ik nog niet achter.

Zou het zo zijn, dat ‘wat er snel bijkomt, er ook weer snel afgaat?’ Ik weet het niet. ik weet wel dat ik me er onprettig bij voel en toch wel heel graag weer van die extra kilo’s af wil. Ik ga er in februari mijn best voor doen en zal eind februari melden hoe het met de voortgang staat. Is er dan niet echt iets veranderd, dat zal ik jullie niet langer lastigvallen met het project In Balans.

Ik twijfel over een crash dieet, maar hoor van iedereen dat je het er dan ook zo weer bij hebt. Niet echt wat voor mij dus. ik ken de theorie van het afvallen, de gezonde keuzes, het belang van bewegen, gewoontes veranderen en ga zo maar door. Maar in de praktijk doe ik het gewoon niet.

ik denk ik mijn eind doel veranderen. in plaats van te streven naar een totaal verlies van circa 13 kilo, stel ik mezelf nu tot doel om die vijf kilo die er af waren, weer er af te krijgen in twee maanden. Dus het einde van februari de drie kilo er af en dan in maart weer twee. Zoals gezegd, lukt het niet dan houd ik er over op.

Hoewel ik me wel een beetje schaam om dit zo te (moeten) vertellen, denk ik ook, dat het maar beter is om nu in te grijpen, dan het nog verder uit de hand te laten lopen. Bovendien hebben we de eerste vier maanden geen trips gepland, dus de dagelijkse regelmaat van het thuis eten, zou daar een positieve bijdrage aan moeten leveren.

Wordt vervolgd!

Project In Balans 6: begin 2015

2015

Ten eerste natuurlijk alsnog de allerbeste wensen voor 2015! Het wordt vast een heel positief en fijn jaar.

Een tijdje stil en dan is het moeilijk om weer te beginnen. Dank zij een vriendelijke aanmoediging (waarvoor hartelijk dank!) hier dus de nieuwste update. Om maar met de deur in huis te vallen: ik ben 2 kilo aangekomen. Voordat ik ga miepen en piepen eerst even een beschouwing over de afgelopen maand.

Waar komt het vandaag?

Begin december ging het goed maar op 5 december begon het wat te schuiven. Nee, niet dankzij St. Nicolaas, maar ik vertrok die dag voor twee weken naar Haiti voor mijn werk. Lange vlucht, overstappen, veel vliegtuigeten, weinig beweging en ga zo maar door. In Haiti drie keer per dag in het hotel eten, allemaal even lekker dus dat hielp ook niet echt. Teruggekomen was ik een kilo aangekomen. Viel nog wel mee. Helaas kwamen de kerstdagen en aan en toen ging het nog eens fout. Weer een kilo er bij! En zo ben ik nu dus twee kilo rijker.

Is het het einde van de wereld?

Nee, dat denk ik niet. Het is maar net hoe je het bekijkt. Vorig jaar om deze tijd was is wel geteld vijf kilo zwaarder en toen ik met In Balans begon, drie kilo. Wanneer ik zou willen, zou ik er dus best een positieve draai aan kunnen geven. Maar dat is helemaal niet mijn bedoeling, want ik wil natuurlijk wel naar mijn streefgewicht.

Dus wat ga ik er aan doen?

Ben weer begonnen om alles op te schrijven wat ik eet. Dat heb ik heel lang gedaan, maar met het reizen en de feestdagen was daar de klad in gekomen. Dus ik begin gewoon weer opnieuw. Doe het nu op mijn computer en niet meer met een blocnote.  Ik denk dat dat wat overzichtelijker is en dan kan ik er ook beter mee ‘spelen’ (bijvoorbeeld een kolom met calorieën toevoegen, of de verschillende maaltijden een kleurtje geven).

Ga ook weer terug naar drie maaltijden per dag. Het zijn eenvoudige maar lekkere maaltijden met veel groenten. Ook probeer ik meer water te drinken, dat houd ik bij op mijn computer. Hoewel ik niet denk dat ik de 2 liter water per dag zal halen, kan ik toch in ieder geval een begin maken.

Eten met veel aandacht blijft een goed voornemen. Iemand ideeën over hoe ik dat vol kan houden? Ik heb in Haiti heel veel kinderen en volwassenen gezien die geen goede voeding kregen. Mensen kunnen het niet betalen en bovendien is er in sommige streken heel weinig vers voedsel. Dan kijk in naar mezelf en zie alle groenten in de supermarkt: dan snap ik mezelf echt niet meer dat ik niet beter oplet! Het is niet zo dat ik ongezond eet, maar wel te veel. Daar wil ik dus wat aan doen door de porties af te wegen. (Pffff wat een gedoe, maar je moet er wat voor over hebben, toch?).

Ben nog niet zo ver dat ik weer met het hardlopen begonnen ben. Zal er wel aan moeten geloven, maar nu nog even niet.

Hoe zit het met de alcohol?

in 2014 heb ik me voorgenomen om geen alcohol te drinken. Ik zal er binnenkort een berichtje over schrijven hoe het allemaal verlopen is.

Voor 2015 heb ik met mezelf afgesproken dat ik in principe geen alcohol drink. Maar dit jaar zijn er duidelijke uitzonderingen: op reis en op vakantie wel, en ook bij zeer bijzondere gelegenheden als er champagne wordt geschonken (niet zo vaak dus!) en wijnproeverijen. Een wijntje op de bank ‘omdat het weekend begonnen is’ of een koel glas tijdens het koken, dat doe ik niet meer. De redenen zijn denk ik wel duidelijk: calorieën en bovendien let ik dan helemaal niet meer op wat ik eet!

Over vlees

Tijdens mijn reis in Haiti kwam ik onverwacht in een voodoo ceremonie terecht. Het was duidelijk niet de bedoeling dat ik daarbij zou zijn en ik had het ook liever gemist. Ik zal jullie de details besparen en volstaan met de mededeling dat ik vanaf dat moment erg weinig vlees meer eet. ik zeg niet dat ik het nooit meer zal doen, maar nu liever even niet. Dus gaat er een hele wereld voor me open aan andere recepten en andere manieren van koken. Ook wel weer leuk. Heb laatst voor het eerst weer wat vis gegeten en dat was dan wel heel erg bijzonder.

Dus wat is het plan?

Doorgaan. Gewoon weer opnieuw beginnen. Niet ophouden maar doorgaan. En zoals Mennisko een tijd geleden meldde: elk serieus dieet werkt, zo lang je het maar lang genoeg volhoudt. Dus dat ga ik doen.

Hopelijk begin februari weer wat positief te melden. Tot dan.

Project in Balans 5: Spijt

spijt

November was een interessante maand, vooral op het gebied van eten. Twee weken waren we op reis: met het vliegtuig naar Seoul, waar we heerlijk in een mooi hotel gelogeerd hebben. Natuurlijk met uitgebreid ontbijt. Allemaal andere gerechten die allemaal geproefd moeten worden. Heerlijk was het.

Ook tijdens de lunch hebben we kennisgemaakt met de Koreaanse keuken: veel soep en pittige groenten, gekruid vlees en noodles. Het was allemaal even lekker en ik heb ook geen enkele keer gezegd (of zelfs gedacht!): ‘nee dat eet ik niet want ik doe een project In Balans’.

Tijdens de reisdagen waren we 23 uur onderweg. In het vliegtuig krijg je om de zoveel uur een maaltijd voorgeschoteld en na het lange wachten bij de veiligheidschecks had ik ook wel weer trek.

Het resultaat

Bij thuiskomst stond de weegschaal op plus 2 kilo ten opzichte van het gewicht van voor het vertrek. Binnen een week was het er allemaal weer af. Gelukkig maar. Ik heb mijn gewone eetpatroon weer opgepakt en houd het vol totdat ik op gewicht ben.

Wat heb ik deze maand geleerd?

Momenteel eet ik drie ‘verstandige’ maaltijden per dag. Daarover schreef ik al eerder. Wat me opviel was, dat ik weer begon om tussendoor te snoepen: twee pepernoten in de winkel, wat Engelse dropjes wanneer ik op bezoek was, een paar dropjes bij de drogist.

Ik kon dit patroon ontdekken doordat ik alles opschrijf wat ik eet. Daar ga ik dus ook nog een tijdje mee door.

Toen ik daarbij stil stond, merkte ik dat ik dacht: ‘Nou ik ben zo goed op weg, dat kan wel’.

NEE DUS. Natuurlijk ben ik goed op weg, 5 kilo is prettig om kwijt te zijn. Maar, ik wil nog wel 9 andere kilo’s verliezen. Bij nader inzien ben ik dus nog niet eens op de helft.

Hoe houd ik mezelf gemotiveerd?

Ten eerste zorg ik, dat het eten bijzonder lekker (en verantwoord) is. Anders houd ik het nooit lang vol. Eigenlijk eten we structureel anders, meer groenten, minder vlees.

Ten tweede heb ik mezelf beloofd, dat ik wat nieuwe kleding mag kopen, wanneer ik nog vijf kilo kwijt ben. Dat zal nog even duren, maar dan heb ik wat leuks om naar vooruit te kijken. Dan kies ik kleding die ook nog goed zit wanneer ik de laatste vier kilo kwijt ben. Goed plan toch?

Tot slot combineer ik het afvallen met wat meer bewegen. Door dat de doen gaat het gewicht verliezen wat sneller. Het bijkomende voordeel hiervan is, dat ik meer energie begin te krijgen. Tijdens onze laatste trip kwam dit goed van pas want de metro in Seoul heeft soms wel erg veel trappen!

Spijt?

Heb ik er spijt van dat ik tijdens onze vakantie in Seoul alles geproefd heb? Nee, geen enkele spijt. Het is onze grote vakantie voor 2014 en ik vond het prima om daar in alle opzichten van te genieten. Wel was het zo dat ik aan het einde van de twee weken, bijna weer verlangde naar het ‘eenvoudige’ eten van thuis!

Dus november: niets er bij, niets er af. Een mooi resultaat gezien de omstandigheden.

Bovendien was de doelstelling 1 kilo per maand, en had ik in de eerste twee maanden bijna 5 kilo verloren, dus is vijf kilo in drie maanden nog steeds binnen de doelstelling. Of valt dat in de categorie smoesjes?

Doelstelling voor december 2014

Omdat ik heel erg geloof in het stellen van doelen en daar ook wel een kick van krijg, stel ik voor mezelf voor de maand december het doel, om 1 kilo te verliezen.

Natuurlijk is het moeilijk met St. Nicolaas en de Kerstdagen. Daar komt nog bij dat ik 5 december vertrek voor mijn werk naar Haïti. Ik ben in totaal 13 dagen weg. Dat betekent dus ook 13 dagen andere voeding. Pffff. ;-).

Ondanks alles wil ik deze maand een kilo kwijt.

Eind december zal ik vertellen hoe het gegaan is.

Nog tips om de feestdagen goed door te komen? Of lekkere slank menu’s? Ik hoor het graag!

Nog tips om de feestdagen goed door te komen? Of lekkere slank menu’s? Ik hoor het graag!

Acht redenen waarom reizen bijzonder waardevol kan zijn

paspoort

Veel mensen vinden reizen interessant. Het idee om op reis te gaan, gewoon omdat het leuk is (dus niet omdat je voor je werk weg moet of omdat je ergens anders iets belangrijks te doen hebt), is niet zo heel erg nieuw. In de Middel Eeuwen gebeurde het al, hoewel het dan onder het motto van een pelgrimstocht ging. Niemand controleerde precies welke motieven je had om op reis te gaan. Dus: niets nieuws onder de zon. Maar waarom zou je eigenlijk op reis gaan? Ik werd door Reismicrobe geïnspireerd om mijn motivatie te bekijken. Hier mijn tien belangrijkste redenen.

1. Gewoon even lekker weg
We werken allebei hard, op onze eigen manier. Dan is het wel lekker om alle verplichtingen achter je te laten en helemaal nergens meer aan te denken. Helemaal niet meer mijn best te doen, geen wasmachines die vol moeten, geen maaltijden die gekookt moeten worden. Gewoon lekker even helemaal weg. Pffff.

2. Vakantie is ook wel een beetje werk
Als adviseur in de toeristische sector ben ik zelfs op vakantie wel altijd een beetje met mijn werk bezig. Hoe is de toeristische informatievoorziening hier? Hoe zijn de toeristische kaarten van de stad? Kan ik me oriënteren zonder dat ik het alfabet hier begrijp? Meestal wel dus. Welke toeristische belevingen zijn hier, die ik thuis niet ken? en hoe kan ik dat vertalen naar de Nederlandse situatie? Misschien past het niet bij onze cultuur of ons climaat.
Hier in Seoul heb ik leuke ideeën opgedaan zoals de mobiele informatrices op bekende toeristische punten en de zeer snelle interactieve metrokaarten. Je kunt inzoomen en de taal van de kaart heel makkelijk veranderen.
 
 

IMG_0841.JPG

3. Inspiratie opdoen
Hoe doen andere mensen het? Wanneer je ziet hoe andere culturen hun leven inrichten dan kun je zelf kijken of dat iets voor je is. Enkele voorbeelden: in Korea eren de mensen een stevig warm ontbijt met een rijst-achtige pap, groenten en allerlei koude kimchi groenten. Op zich slim want tijdens de dag heb je veel energie nodig.
In het hotel is de toiletbril verwarmd. Bij het eerste toilet gebruik schrok ik me wild!! Ga ik dat thuis ook doen? Waarschijnlijk niet.

4. Wat kan ik er van leren?
De positie van oude mensen in Korea is heel anders dan bij ons. Zij hebben veel geleden in de oorlog die in 1953 tot een wapenstilstand is gekomen. Zij hebben daarom recht op respect en nemen dat recht ook. Of dat de beste manier is om om te gaan met respect, weet ik dan ook weer niet.

5. Even helemaal verwend worden
Naast mijn gewone werk zorg ik thuis voor het huishouden, koken, strijken, boodschappen en de schoonmaak. Ook ga ik vaak even op bezoek bij mijn moeder van 90 die in een verzorgingstehuis zit.
Niets van dat alles hier. Het bijzonder royale ontbijt staat klaar van 7 tot 9.30 uur. Voor de lunch zoeken we een bijzonder lokaaltje op. Zo hebben we vandaag een Koreaanse gevulde soep gegeten. Alleen maar Koreanen en wij. De serveerster haalde een oud kooktijdschrift tevoorschijn. We konden met de vinger aanwijzen wat we wilden hebben. Het kost wat het kost. Het was lekker en verbazingwekkend vullend. ‘S Avonds eten we weer in een restaurant. Elke maaltijd is een avontuur, een kennismaking met een andere cultuur. Heerlijk om niet zelf te koken dus.

6. Groeien als persoon
In Seoul is de lift allen voor oude mensen (echt oude mensen) en moeders met kinderen. Dat betekent dat wij dus gewoon de trappen moeten nemen. En daar houden ze hier van! Wat is die metro diep zeg! Maar toen we reisden met bagage hebben we toch maar de lift genomen!

7. Ook wel een beetje spannend soms: niet alles voor elkaar hebben
De taxirit van het busstation naar het hotel  was zo’n ervaring. We kwamen aan in de vijfde stad van Zuid Korea, waar dus werkelijk niemand Engels spreekt. We hadden de naam van het hotel dat we geboekt hadden, maar de eerste taxi chauffeur schudde zijn hoofd en maakte het ondertussen bekende gebaar. Hij kruiste zijn onderarmen en maakte een afwerende beweging: hij ging ons er niet naar toe brengen! Ook de tweede chauffeur vertoonde dezelfde reactie. No go! Aangekomen bij de derde collega werden we wat onzeker: ligt het aan ons? bestaat het hotel niet? of begrijpen wij het niet? Hulp kwam uit een onverwachte hoek: een dame griste het adres uit onze hand en ging naar de eerste chauffeur. Ratatatatat. Toen glimlachte hij en nodigde ons uit om in te stappen. Hij scheurde met ons in de taxi weg en het werd een rit die uren leek te duren. Over de rivier, grote snelwegen, steegjes, autoweg, er kwam geen einde aan. Na enige tijd begon hij te bellen met het hotel.  Mijn echtgenoot kreeg de telefoon in de hand geduwd en de juffrouw van de balie zei, dat we de metro moesten nemen. ???? We dachten dat we er nooit zouden komen! De taxichauffeur draaide een steegje in, en nog een en we dachten dat we hopeloos verdwaald waren. Ineens waren we er. Dat maakt het zo veel leuker! In Nederland gebeurt je zo iets niet, je kunt communiceren, hebt een tom-tom of ziet op je telefoon waar je bent. Dit is (af en toe) veel leuker.

8. En dan is het zo ontzettend fijn om weer naar huis te gaan!
We zijn nu twee weken onderweg. Ee hebben onze oudste zoon die hier studeert, uitgebreid gesproken en veel met hem samen gedaan.
De jongste hebben we vanochtend op het vliegtuig richting Taipeh / Australië gezet. Ook die missie is volbracht. We hebben hier de cultuur opgesnoven, het eten geproefd, de mensen bekeken. En nu vind ik het prima om weer naar mijn eigen huisje te gaan, eenvoudig eten te eten, in mijn eigen bed te slapen, weer lekker te sporten en aan het werk te gaan.

En toch merk ik, dat ik heel stiekem alweer de volgende vakantiereis aan het plannen ben. Bangkok of toch liever de mooie natuur in Europa? Heerlijk om daarover na te denken tijdens onze 12-uur durende terugvlucht….

En jij? Welke redenen heb jij om op reis te gaan? Zoek je het avontuur of juist niet? Misschien heb ik nog wat aspecten gemist? Laat het weten!

De eerste 17 opmerkingen over toeristisch Seoul

1. Bijzonder goed openbaar vervoer. De bussen en metro’s zijn schoon, op tijd en bijzonder frequent. Het openbaar vervoer in de hoofdstad is toegankelijk via een T kaart, die je voor ongeveer 6 euro in de meeste winkels kunt kopen. Deze kaart laadt je op via de machines: kaart er in, geld er in en klaar is Kees.

2. Veel openbare toiletten. Op de meeste toeristische kruispunten en in alle grote winkels zijn bijzonder schone toiletten aanwezig. Gewoon gratis en goed onderhouden.

3. Makkelijk toegang tot het internet. Overal waar je bent in Seoul kun je wel ergens inloggen om toegang tot het internet te krijgen. Je ziet nagenoeg alle mensen in de metro met een telefoon in de hand, van jong tot oud. Vaak hebben ze nog een hangertje aan hun telefoon hangen, waarmee ze het openbaar vervoer kunnen betalen en ook de taxi’s.

4. Over taxi’s gesproken. Die zijn super netjes en zeer schoon. Oude taxi’s heb ik nog niet gezien. Ze beginnen met een starttarief van ongeveer een euro of twee. Omdat we met z’n vieren zijn, is het vaak goedkoper om met de taxi te gaan. In Seoul zijn rond de 3.500 taxi’s!

5. Schoon, schoon, schoon. Verbazingwekkend schoon is deze stad. Nergens zie je blikjes of papiertjes rondslingeren. Alles wordt schoongepoetst en ook de lucht is schoon, ondanks de vele auto’s. Het is prettig om rond te lopen.

6. Trots op het verleden. Ondanks de vele invasies door de omliggende landen, is Zuid Korea zich sterk bewust van de rijke historie. De meeste mensen die we spreken, kennen de grote koningen en weten ook wel zo ongeveer wat ze gedaan hebben. Het helpt natuurlijk ook wel dat de meest bekende grootheden enorme standbeelden hebben op de hoofdstraten bij de belangrijkste gebouwen. Zo kom je ze elke dag een beetje tegen. Zelfs bij de lampionnen show worden de illustere figuren weer ten tonele gevoerd.

7. Bijzonder hartelijke mensen. De Zuid Koreanen zijn bijzonder vriendelijk. Wanneer je vraagt waar een bepaalde lokatie is, is het niet ongewoon dat ze met je meelopen om je er naar toe te brengen. Zelfs wanneer ze geen Engels spreken is een conversatie mogelijk wanneer je de naam Guus Hiddink noemt, die hier wordt aanbeden als een halve godheid.

8. Mensen zijn erg eerlijk. Natuurlijk zijn er uitzonderingen.

9. Nergens verjaardagskaarten of ansichtkaarten. In Parijs en Amsterdam zie je op elke straathoek de Eifeltoren of de Magere Brug by night, maar hier in Seoul niet. Nada. Nothing. De enige plek waar je ze kunt kopen is bij de Seoul N toren. Inclusief postzegels en een bijbehorende brievenbus. Die laatste zie je hier overigens helemaal niet. Post te ouderwets?

10. Mensen wachten netjes met oversteken totdat het groen is. En soms moet je heel lang wachten. Dat maakt niet uit, niemand loopt over het zebrapad wanneer het nog rood is. Bij veel grote kruispunten zijn er ondergrondse gangen die je kunt nemen om naar de andere kant te komen.

11. Multifunctioneel ruimtegebruik. De metro stations op de belangrijkste lijnen zijn ondergronds met elkaar verbonden via een gangenstelsel. Daar zijn allemaal winkels, stalletjes en kraampjes en zo ontstaat een hele parallelle wereld waarvan je boven de grond niets ziet.

12. Mensen werken hier bijzonder lange uren. De Zuid Koreanen staan er in Asie om bekend, dat zij dagen van 12 tot 14 uur maken. Mensen werken heel erg hard om de beste te zijn. Dat geldt als persoon en als natie.

13. Van een reclameborden-verbod hebben ze hier nog nooit gehoord. De wirwar van reclame – en uithangborden is werkelijk verbazingwekkend. Op zich niet zo’n probleem, want kwa architectuur zullen de Zuid Koreanen over het algemeen niet de hoofdprijs winnen.

14. Ik heb nog nooit zo veel, zulke hoge wolkenkrabbers bij elkaar gezien. Zuid Korea bestaat voor een groot deel uit rotsformaties. Een goede bodem dus voor hoge gebouwen. Na de oorlog (1953), toen alles platgebombardeerd was door de Japanners, hebben de Koreanen heel veel hoge gebouwen uit de grond gestampt. Esthetiek was niet een van de belangrijkste punten, volgens mij. Eigenlijk hebben zie hier drie manieren van grondgebruik: steden met wolkenkrabbers, rotsen en bossen en in de valleien groenteteelt bedrijven.

15. In Zuid Korea zijn meer mannen dan vrouwen. Uit onderzoek blijkt bijvoorbeeld, dat het vierde kind in een gezin in 80% van de gevallen een jongetje is. Dit zorgt een disbalans in de ‘huwelijksmarkt’.

16. We hebben nagenoeg geen Europese of Amerikaanse toeristen gezien. Ik vind het eigenlijk best wel een aparte ervaring om contant omringd te zijn door Aziaten. Toch heb ik niet het gevoel dat we constant aangegaapt worden. Mensen zijn best wel diskreet.

17. Guus Hiddink is ons beste export product. Wanneer mensen vragen waar we vandaan komen, kennen ze Holland of Nederland nauwelijks. Wanneer we zeggen Guus Hiddink, dan weten ze het meteen. Zijn portret prijkt levensgroot op een hotel waar hij geslapen heeft!

 Nog tips voor ons in Seoul? Laat het even weten!

10 gewoontes van opmerkelijk beleefde mensen

Goed om weer even op te frissen.

COHEZI

Bron: Express.be

De strenge etiquette-regels van weleer zijn dan misschien uit onze maatschappij verdwenen, beleefdheid wordt nog altijd gewaardeerd. Beleefd zijn maakt je niet enkel dat je sympathieker overkomt, het zorgt er ook voor dat anderen zich gerespecteerd en gewaardeerd voelen. Inc.com zette deze week tien gewoontes van beleefde mensen op een rijtje.

View original post 381 woorden meer

Vier toeristische attracties in Seoul en omgeving

Je kunt een jaar in Seoul wonen en nog niet alle attracties gezien hebben. Hier de eerste top vier.

1. Het Changdeokgung paleis

IMG_0273-1.JPGDe imposante poort aan de Jongno allee geeft toegang tot een geheel gerestaureerd gebouwen complex, dat 600 jaar geleden voor het eerst werd opgebouwd. Vier keer per dag is er een folkloristische wisseling van de wacht, die met veel ceremonie, kabaal, muziek en geschreeuw gepaard gaat. Fleurige kostuums en grote vlaggen maken er een kleurrijk geheel van.
We hadden geluk want na de wisseling van de wacht konden we aansluiten bij een Engelstalige gids, die ons in ruim een uur en een temperatuur van plus vier graden Celsius de rijke historie van de Koreaanse heersers uit de doeken deed. Met veel zorg werd er op gewezen dat het Koreaanse volk steeds door agressieve buren werd overvallen. Het verschil in de volksaard was zelfs te zien in de tempelbouw: in China zijn de tempel- draken kwade wezens terwijl hun tegenhangers in Korea juist goedaardige en vriendelijke wezens zijn.

2. Het lampionnen festival
Heel erg bijzonder wat de mensen hier realiseren. En wel om verschillende redenen.

IMG_0339.JPG
Ten eerste gebruiken ze een oninteressante lokatie in de stad voor een nieuwe toeristische attractie: de rivier met brede wandeloevers wordt hier opgeluisterd met grote figuren die in het water(tje) staan. De duizenden bezoekers lopen langs de opgelichte figuren, heen langs de ene kant, terug langs de andere kant. Want, hier in Zuid Korea is alles tot in de puntjes geregeld. Er staan zelfs studenten die er voor zorgen dat je niet de verkeerde kant op loopt!
Ten tweede gebruiken ze lampionnen en dat hoort van ouds her thuis in deze cultuur. De mooie vormen en de sprankelende kleuren leveren een indrukwekkend spektakel op dat zeer de moeite waard is.
Het derde winstpunt is, dat de figuren de grootheden uit het verleden van Zuid Korea voorstellen. Zo wordt de kijker herinnerd aan de leiders die het land in het verleden grootgemaakt hebben. Daarmee worden de inwoners op speelde manier weer in contact gebracht met hun roemrijke voorouders. Het thema is dit jaar alle vormen van cultureel erfgoed van het land die op de werelderfgoed lijst staan.

3. De warme bronnen in Daejeon

IMG_0587.JPG
We zijn de hoofdstad ontvlucht om ook kennis te maken met de rest van het land. In twee uur reden we met de super comfortabele expres bus naar deze stad die al eeuwen bekend staat vanwege de warme bronnen. Na een dag sight seeing wilden we een voeten- spa bezoeken. De sauna is hier gescheiden voor mannen en vrouwen, dus dat is dan niet zo gezellig wanneer je met een vrouw en drie mannen op stap bent. We konden het maar niet vinden en natuurlijk spreekt bijna niemand Engels en wij al helemaal geen Koreaans! Uiteindelijk bleek het gewoon in in een een parkachtige omgeving te zijn op een van de hoofdwegen. Om acht uur in de avond komen mensen daar, doen de sokken en schoenen uit en genieten van het heerlijk warme water! Een zeer bijzondere en ontspannende ervaring.

4. Verder kwamen we al wandelend door stad het Kimchi- festival tegen. Heel bijzonder. Teams van tien tot twintig personen strijden tegen elkaar om zo veel mogelijk kool te bereiden. Een drukte van jewelste.

IMG_0568.JPG

Morgen weer terug naar de hoofdstad om verder kennis te maken met deze bijzonder vriendelijke mensen en meer inzicht te krijgen in hun boeiende cultuur.