2017: en nu?

 

Afbeelding1

2017 Alweer een tijdje verder in het jaar. Het is stil geweest. Wat heb ik de afgelopen tijd gedaan? Niet veel bijzonders eigenlijk.

In 2016 heb ik veel gesport en ben nu fitter dan ik in lange tijd geweest ben. Ik heb het hele jaar een personal trainer gehad, die er voor zorgde dat ik minimaal drie keer per week een pittige workout deed, waarvan een keer onder zijn persoonlijke leiding. Sinds dit jaar ben ik minder gemotiveerd en ben weer begonnen met hardlopen. Ik heb weer genoeg conditie om een half uur hard te lopen en ben me aan het bezinnen op een doel. Drie keer in de week 5 kilometer? Opbouwen naar de 10 kilometer? Mijn man, met zijn eindeloos vertrouwen in mijn mogelijkheden, begon meteen over een marathon. Alle blogs zeggen dat ik met een wedstrijd mee moet doen: goed voor de motivatie. Ik weet het nog niet …

Heel 2016 heeft voor mij in het teken gestaan van een huis in Spanje. Het leek me geweldig om daar lekker in de zon een uit te hebben. Alles sites afgestruind en in januari 2017 een week lang huizen bezocht, net als op televisie. De week dat we er waren heeft het eindeloos geregend en zelfs gesneeuwd! Toen kwamen de plannen in een ander daglicht te staan, en is misschien een jaar een huis huren een betere optie. Dan heb je altijd nog de mogelijkheid om ook eens ergens anders te huren en een andere streekt te leren kennen.

Het hoofdstuk over het financiële vermogen was een leuk verhaal in 2016. Aan het einde van het jaar zaten we op 110% van de doelstelling van het financieel project. Ondertussen, met een gunstige beurs, nabetalingen van 2016 en een fixe bonus, zitten we op 125% van de doelstelling. Omdat we ons uitgavenpatroon niet wijzigen, groeit het bijna als vanzelf verder. Wel mooi om te zien. Het klopt wanneer ze zeggen dat je kapitaal niet groeit om hoeveel je verdient, maar om hoeveel je uitgeeft. Ik heb nog steeds erg veel plezier in het analyseren van de financiële gegevens en het volgen van de financiële markten (zonder dat ik er veel verstand van heb).

Mijn werk wordt minder. Een fijne opdrachtgever heeft me heel 2016 aan het werk gehouden en ik heb niets aan acquisitie gedaan. Vind ik het erg? Niet echt. Dat is iets wat je eigenlijk ‘niet hoort te zeggen’. We moeten allemaal hard werken, dat is stoer, maar daar heb ik helemaal geen zin in. Er zijn zoveel andere leuke dingen in het leven. Ik ervaar het als een bijzonder grote luxe om mijn tijd voor mezelf te hebben, die dingen te doen waar ik zin in heb. Mensen vragen of ik me niet verveel? Nee hoor, helemaal niet. Ik gun mezelf de tijd om dingen met aandacht te doen, of lekker te genieten van de vrijheid. Misschien gaat dat ook een keer vervelen. Zien we dan wel weer.

Mijn man en ik doen bewust leuke dingen samen. In de winter hebben we een abonnement op de VUE bioscopen genomen. Films gezien die ik anders nooit zou bekijken. Dat verrijkt mijn inzicht in de samenleving en sommige films zoals The fast en the furious, nr 8 heb ik met verbazing bekeken. Hoe bedenken mensen het?

Heel erg blij worden we van het tangodansen, dat we sinds september 2015 doen op les. Het leren van de dans vond ik een pijnlijk proces, vooral het gedeelte waar je bewust onbekwaam bent. Gelukkig hebben we een aantal lessen gehad over de tango-wals en opeens viel het kwartje. Nu zwieren we op de meest bijzondere plekken over de dansvloer tijdens de tango-salons. Zelfs op reis nemen we onze tangoschoenen mee en hebben in Frankrijk en Spanje onze liefde voor de dans met onbekenden gedeeld.

Verder is het seizoen weer aangebroken om met de caravan op reis te gaan. Een weekend Delft en een minivakantie in Limburg bij Lottum hebben we dit jaar alweer gedaan. In combinatie met het Pieterpad werkelijk een bijzondere beleving. Hoe simpel kan het leven zijn. Met Hemelvaart gaan we weer opstap, naar Limburg of misschien het Zwarte Woud.

In het eerste kwartaal heb ik veel aandacht besteed aan opruimen. Ik werd er helemaal blij van. Alles overzichtelijk en geordend. Heerlijk. Kleding opgeruimd, aanhanger geworden van het 33 p project waarbij je 33 stukken kleding in je kast hebt hangen. Dat bevalt bijzonder goed, in de beperking zit de vrijheid. Maar de laatste slag is nog niet voltooid, dus staat onze garage nu vol met spullen waar de jongens nog eens naar mogen kijken voordat het naar de kringloop gaat. Wanneer ik al die spullen zie, die we uiteraard op een gegeven moment bewust gekocht hebben, dan vraag ik me toch wel af of we niet beter met ons geld hadden kunnen omspringen. Wat een geldverspilling! Maar ja, ik denk dat iedereen daar voor zichzelf moet achterkomen. Jammer, maar waar.

Ondertussen is het alweer oktober 2017 en heb ik besloten mijn bedrijf te stoppen. Het geeft een opgelucht gevoel en daar word ik blij van. De invulling van mijn tijd wordt nu een interessant gegeven. Daarover in de komende blogs meer!

 

 

 

 

 

 

 

2 comments

    1. Hartelijk dank voor de positieve reactie! De komende tijd zitten er nog meer leuke trips in de pijplijn en ik ben van plan daarover wat meer te laten horen. Dus, tot gauw!

      Met vriendelijke groet,

      Margaret Ann McDonald

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s