Maand: november 2015

Opnieuw beginnen

IMG_2964

Heel lang is het stil geweest en nu een korte update van wat er allemaal is gebeurd. Zoals in de vorige post verwacht, hebben we op 22 mei 2015 onze financiële doelstelling gehaald (in plaats van eind 2016!) en kunnen nu eigenlijk met pensioen. Dat was eigenlijk best een rare ervaring: blij en tegelijkertijd de vraag ‘En nu?’. Daar ben ik nog steeds niet helemaal uit, maar desondanks wil ik een paar dingen op een rijtje zetten.

Reizen vind ik nog steeds erg leuk (ondanks de kilo’s die ik er elke keer na de reis gratis bij krijg). In mei zijn we 11 dagen naar Marokko geweest, all inclusieve omdat mijn echtgenoot van de ene functie naar de andere ging en even het hoofd leeg wilde maken. We hebben weinig gedaan, behalve genoten van elkaars gezelschap en de heerlijke ontspanning. In juni zoals gepland drie weken met de caravan naar Spanje. We zijn blijven steken in Extremadura en bewaren de koningssteden voor een volgende reis. We vonden de voor ons perfecte camping met leuke mensen en heel erg veel rust. Op de heenweg genoten we onder andere van Burgos, van Salamanca en van het Guggenheim museum in Bilbao. Op de terugweg raakten we toevallig verzeild in de wijnfeesten in de Rioja in Haro. Voor mijn werk was ik in augustus in de stad Ramallah in Palestina. Een onverwacht leuk verblijf, met bijzonder hartelijke mensen en een bruisend cultureel en culinair aanbod. Ik maakte er kennis met Wajdy, een dichter die meer dan 60.000 volgers op Facebook heeft. ik had nog nooit iemand met zoveel volgers ontmoet! Over drie weken gaan we met vrienden van ons naar Thailand. ik wilde wel eens zien of ik in die warmte met pensioen wilde gaan. Ondertussen in juni kennis gemaakt met Spanje en daar is het ook lekker warm, dus denk ik dat we daar voor gaan. Dus gaan we gewoon voor de gezelligheid en het avontuur naar Thailand.

De financiën blijven me mateloos interesseren. Zoals gezegd hebben we in mei 2015 de financiële doelstelling behaald, en in juni doken we er weer een eind onder toen de beurs door het Griekenland drama en de teruggang in de Chinese economie in elkaar plofte. Het was een goede oefening om geen ‘paniek verkopen’ te doen. De helft is ondertussen al weer terug gekomen en ik verwacht dat het een kwestie van afwachten is totdat de beurzen weer op het niveau van voor de inzinking zitten. In Palestina ontmoette ik een gezin waarin de beide ouders werken en de vader zelfs twee banen heeft. Ze werken zo veel om hun kinderen de beste opleiding te kunnen geven. Naar aanleiding van dit voorbeeld zijn we wat royaler naar onze jongens en ze zodoende met een kleine(re) studieschuld hun studie kunnen beëindigen. Ook dat hoort denk ik bij optimaal vermogen. Meer geld op de bank maakt immers niet gelukkiger. Het is een hele omslag om niet alleen op kapitaal opbouw gefixeerd te zijn en er nu op een andere manier van te genieten.

Mijn werk is nog steeds interessant. Maar nu de financiële mijlpaal is behaald, is het toch wel anders. Eerst heb ik een tijdje gedacht om er helemaal mee te stoppen met ingang van 2016. Intussen denk ik dat ik voor het ‘resultaatgenieter-schap’ ga. Dit betekent dat je voor de belasting niet meer verplicht 1225 uur per jaar hoeft te kunnen verantwoorden. Daar tegenover staat, dat je ook geen belastingvoordelen van de ondernemer meer hebt. Het zij zo. ik krijg er hopelijk nog meer vrijheid voor terug. Ondertussen ben ik bezig een beeld te vormen van hoe het is wanneer je echt met pensioen gaat. Ik heb gezocht op internet en kom niet veel verder dat de aanbevelingen dat je een hobby moet zoeken of vrijwilligerswerk kunt gaan doen. Ik vind het allemaal een beetje verwarrend: veel mensen leven naar hun pensioen toe, maar ik lees of ken weinig inspirerende voorbeelden van mensen die er echt een feestje van maken. Nog inspiratie voor mij?

De grootste uitdaging en wens blijft mijn gewicht. In de zomer was ik al snel weer bij 85 kilo aanbeland. Ik heb van mijn gewicht net zo’n project gemaakt als van de financiën: goed bepalen wat ik wil en een doordacht plan van aanpak maken. Ik merkte dat ik toch meer kennis nodig had dan ik dacht en besteed daar relatief gezien veel tijd aan. Begin september heb ik via de lokale sportschool een personal trainer gevonden onder wiens leiding ik een keer per week een zeer pittige training doe. Verder ben ik verplicht om minimaal twee keer per week groepslessen te volgen. Ik vind steps erg leuk en spinnen ook. Body pump vind ik wat minder, maar dat doe ik ook wel. In september en oktober heb ik alleen getraind en nog niets aan mijn voeding gedaan. De trainer zegt: ‘je moet niet te veel dingen tegelijk veranderen’. Het grappige is, dat de veranderingen in mijn voedingspatroon eigenlijk op een natuurlijke manier vanzelf kwamen. Het gevolg is dat ik nu fit ben (ik kan een half uur hardlopen op 8.5 kilometer per uur) en ik kan een hele serie grondoefeningen (sit ups, push ups etc. volhouden). En daar geniet ik van: vorige week was het mooi weer en in plaats van te werken heb ik de wandelschoenen aangedaan en de NS wandeling van Dieren naar Velp gedaan: 14 kilometer door een betoverend mooi heide – en bosgebied. Alweer zo’n momentje van optimaal vermogen waarbij ik fit genoeg ben en tijd genoeg heb om van de mooie dingen in het leven te genieten. Ik hoop door deze training en bewustwording op het gebied van mijn voeding, een duurzame leefstijl verandering te bereiken en ga er in ieder geval tot eind februari 2016 mee door. Ondertussen ben ik rond de 80 kilo en hoop de volgende 10 kilo op verantwoorde wijze in de komende maanden te verliezen.

Ondertussen ben ik begonnen met het project ‘Sweet seventy – still stunning‘. Mijn nieuwe lange termijn (of moet ik zeggen zeer lange termijn ! – nog 14 jaar -!) project bestaat uit de doelstelling om met 70 fit en verbazingwekkend (vooral voor mezelf) te zijn. Daar moet ik natuurlijk niet mee beginnen wanneer ik 69 ben. Het geeft me de moed om de personal training vol te houden, nieuwe gezonde recepten te leren en ook weer nieuwe kwaliteiten te ontwikkelen. Geen idee wat dit allemaal in de toekomst gaat brengen.